|
Historiek wekelijkse multi-media avonden
Onze wekelijks gecommentarieerde platenavonden (later multimedia-avonden) hebben eerst op donderdag en daarna op woensdag plaats gehad. Nu gebeurt dit al een hel2009/06/30e poos op dinsdag. Een overzicht:
- van april 1938 tot mei 1940: zalen Cecil, Arizona, Capitol, Roxy
- sinds februari 1946: Cecil, Sandeman, Roi Albert (5 jaar), Windsor (5 jaar), Monico (5 jaar), 't Sas (enkele maanden), taverne Geuzenhof (ruim 26 jaar !).
- vanaf maart 1987: cafetaria “De Schouwburg”
- vanaf januari 1992: bibliotheek Internationeel Zeemanshuis
- vanaf 8 november 1994 : Den Bengel, Grote Markt 5, 2000 Antwerpen.
Filosofie Antwerpse Jazzclub
De filosofie van de Antwerpse Jazz Club
De Antwerpse Jazz Club beschouwt de jazzmuziek vanuit etnografisch oogpunt. D.w.z. dat ze zich bezighoudt met de studie, het beluisteren en verspreiden van de muziek van de zwarte Amerikaanse mens ontstaan aan het einde van de 19de eeuw en die in de 20ste eeuw wereldbekendheid verwierf onder de namen gospel en spiritualmuziek, blues en jazz. Het begrijpen, ontraadselen en verspreiden van de muziek en de ideeën van de mensen erachter is de hoofdbekommernis van de vereniging.
Het aspect etnografie verwijst naar de bekommernis het authentieke karakter van de muziek te onderzoeken evenals de muziek te interpreteren vanuit het standpunt van de scheppers ervan. Vandaar de eenheid gospel/spiritual, blues en jazz omdat deze muziekvormen deel uitmaken van dezelfde cultuur, namelijk de cultuur van de zwarte, Amerikaanse medemens.
Opmerkelijk aan dit eenvoudige standpunt is dat het zowel in Amerika en Europa lang als omstreden werd beschouwd. Het duurt tot het jaar 2000 alvorens er in de Verenigde Staten een boek bestemd voor een groot publiek verschijnt, namelijk Jazz. A History of America’s Music van Ward en Burns, waarin onomwonden Louis Armstrong als de belangrijkste jazzman van de twintigste eeuw wordt voorgesteld. Musici hadden dit uiteraard al veel vroeger vastgesteld.
De Antwerpse Jazz Club neemt ook stelling in het debat tussen de zgn. modernisten en traditionalisten dat de jazzkritiek vaak kenmerkt. Vanzelfsprekend zijn er opmerkelijke evoluties gebeurd in de jazzmuziek maar de belangrijkste evoluties grijpen plaats in de richting van traditie naar vernieuwing en niet door radicale breuken met het voorgaande. Hoe de club daar in de praktijk mee omgaat is boeiend genoeg om een bezoek op dinsdagavond te overwegen.
Vanaf de opkomst van de popmuziek in de jaren 1960 is het met de populariteit van jazzmuziek op dramatische wijze achteruit gegaan. De Antwerpse Jazz Club ziet als een van haar taken haar leden en bezoekers voor te lichten over stijlen en stromingen, achtergronden en figuren, van vandaag en gisteren opdat deze schitterende muziek geen gesloten boek zou blijven voor jongere generaties.
Publicaties
Om de filosofie kracht bij te zetten publiceert de Antwerspe Jazz Club regelmatig boeken en brochures. Sinds 2000 verschenen telkens geschreven door Piet Van de Craen achtereenvolgens
1. Jazz Binnenstebuiten (2000) een beknopte inleiding over de geschiedenis en het wezen van de jazzmuziek aamgevuld met een bibliografie en een discografie.
2. De Grondleggers (2002) waarin tien hoofdfiguren uit de jazzgeschiedenis worden doorgelicht.
3. Stijlen en stromingen (2005) waarin per instrument de grote figuren en stijlen worden behandeld.
4. Duke Ellington. Tussen traditie en vernieuwing (2008) is een monografie over Duke Ellington en de Ellingtonians geschreven ter gelegenheid van de zeventigste verjaardag van de Antwerpse Jazz Club.
Deel 1 en 2 zijn eigenlijk uitverkocht maar op aanvraag nog verkrijgbaar. Deel drieen vier liggen ter beschikking en kunnen ook al worden besteld worden.
|
